Sometimes we’re the ones complicating things. It’s simple. Find what makes you happy or who it is that makes you happy. Keep what you’ve found, frvr. And you’re set.

Galing kaming general assembly kanina ng mga ECE Students, Batangas Chapter. Sa La Salle. May mga talks ganern. Tatlong speakers. Yung mga topics e tungkol sa robotics, IPV6 at IoT. Basta. Haha. Isa lang narealize ko. Sa innovative ideas ng mga ECE, sa mga inventions at plans, sa mga gustong mangyari ng mga engineers, gusto nilang maging tamad ang mga tao. Gusto nilang automatic na lang lahat. Gusto nilang maminimize yung movements ng mga tao. Kaso OA na. Lahat na lang kasi. Pero okay lang. Patamadan na lang sa future mga bes. Hahahaha.

Gusto ko ng ice cream. :(

Tho isa ako dun sa mga naiinip din sa pagtatapos ng Be Careful With My Heart kahit hindi naman ako naaabala kasi palagi namang nasa school, nakita ko yung side na maganda kaya hindi nila tinatapos. Para pala ‘to sa mga bago pa lang mag-asawa o kahit sa ma dati na, para sa lahat ng nasa relasyon. Ang daming natututunan. Parang yung episode ngayon, sabi e kapag daw parehas may mali, dapat daw hindi tinitimbang kung sino yung mas may pagkakamali. Dapat daq pinag-uusapan na lang at hindi pinapairal yung pride. Alam nyo yun guys. Tingnan na lang natin yung side na maganda ng isang bagay. :)

Maganda talaga yung SDTG. Hindi dahil KathNiel yun. Maganda yung story. Kahit naman nung book pa lang, maganda na. Pero imba yung ginawang changes. Yung mga pagbabago sa mga movie adaptations na hindi nakakagalit (unlike Percy Jacksons’ hays). Siguro naghanap lang ako ng bitchy side ni Abby na okay lang din kahit wala kasi baka dumagdag sya sa listahan ng hated persons ko. All in all, maganda. Must watch. Seryoso. :)

#sdtg  #kathniel  

I miss the feeling of being completely zoned out by a book or by a playlist or by anything. I miss being focused on one thing alone. I miss the feeling of not worrying about my troubles and forgetting the world and everyone else around me. I’m missing my peaceful mind because everything seems so wrecked and disturbed inside my head.

#whyyy  

Hating my url because of unwated tags. Okay.

carpejhem asked: ugh kinikilig talaga ako sa inyo! hihi. kahit nung dati palang, auto liker na ako dati eh. shems. sweeeeet!! push na to talaga.

Haha. Ang cool. Kagabi pa ba ‘to ate? Hayaan mo, kami’y parang abs-cbn mobile. Happy lang. Walang ending. Hahaha. Dito na lang ako magkkwento paminsan coz facebook and twitter are sooooo *toooot*. Hahaha. Thankyou ate. Labyu mwa. :)

sobrangrandom:

Maybe.. I already lost that only person who understood me more than anyone else. The person who stayed after discovering my unwanted attitudes. The person who accepted me and loved every bit of me. Maybe I lost him now, but I’m more than willing to get him back.

And I have him. I got him. He’s back. ❤️

dikokabisado:

shit-g0es-0n:

REBLOG IF YOU WANT TO THANK THE AMAZING BEAUTIFUL WONDERFUL AND GORGEOUS DAVID KARP FOR MAKING TUMBLR! EVERYONE SHOULD REBLOG THIS.

David we fucking love you.

TUMBLR RULE #1 REBLOG IF YOU SEE DAVID KARP

Napabackread ako sa blog ko. Mga posts ko lang few weeks ago. Grabe pala ko sa drama. Sobrang shunga. Grabe sobrang lungkot, nakakaiyak. Hahaha. Pero ngayon, okay na ko. Okay na kami. Wala na akong ipagddrama. Wala na kong dahilan para hindi maging masaya. Sabi nga sa kanta, “Maybe this time, love won’t end.” Hopefully.